marco angelini

Vai ai contenuti

Menu principale:

 

Marco Angelini (b. 1971, Rome, ITALY)
He studies the phenomenon of the city and considers the ways in which cities inscribe people into dynamic processes of constant transformation.
His reference point is formed by his cultural and educational background in sociology.
Cities create scenarios in which unconscious impulses are made manifest and placed into interaction through and with technology and the radical new possibilities it creates. In this way, cities become the nucleus and ideal habitat for paradoxes and human contradictions.
Marco Angelini turns the painted surface into the meeting place of different shapes and materials, signs, and meanings. His work is an expressive research dominated by matter and different kind of materials, mostly recycled: iron, aluminum, paper, cellophane, polystyrene, nails, screws, recording tapes, photographic films, just to name a few. To this surface the Artist applies pigments, powders, glues, metals, and plastics in order to create artworks characterized by a suspended balance, by a pregnant silence and rarefied atmospheres, as well as an immediately recognizable style.
In Marco Angelini’s art, matter - far from embodying graveness – becomes a genuine, transfigured emblem of lightness, transparency and levitation.
Marco Angelini is distant from ideological critics or positions and he believes strongly that Art has to play a decisive role in society, to make things visible once more, to generate attention and create new opportunities for sharing, communication and interrogation.
Marco Angelini, after having spent years on the "shape of words" used not only as "signifiers" but particularly as visual and sign-like elemental components, now deepens his investigation into the forms and meaning of religious consciousness in contemporary society.
His objective is to cross the space of the sacred with the paradoxical meters of those objects that, though in daily use, undergo a process of sacralization-transfiguration by religion.
In Marco Angelini’s latest project - which also marks his transition from two-dimensional surfaces to sculpture – religions are represented as autonomous and distinct organs as hearts of the transparent membrane. Objects widely recognized for their characteristic religious use inhabit the internal space of the organs. Here though, the objects are altered in their aesthetic connotation.

Most significant exhibitions: XX1 Gallery Warsaw; André Gallery Rome; Onishi Gallery New York; Namal Yafo Hangar 1, Tel Aviv; halle 50 Domagkateliers, Munich; Gallery Croissant, Bruxelles (2012); 54° Venice Biennal, Padiglione Italia nel mondo; La Galleria, London; b>gallery, Rome (2011); Palazzo del Primate, Bratislava; Art New Media Gallery, Warsaw; Galleria André, Rome (2010); Wystawa Galeria, Warsaw; The Brick Lane Gallery, London (2009); Fabs Gallery, Warsaw; Onishi Gallery, New York (2007); Palazzo della Ragione, Mantova (2006).

Translation from italian: Gregory Malandrucco
……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………........................................................................

Marco Angelini (1971, Roma, ITALIA)

Studia il fenomeno metropolitano e il suo porci di fronte a processi di trasformazione costante.
L’interpretazione sociologica costituisce il suo retroterra culturale e formativo di riferimento.
Le città sono lo scenario in cui le pulsioni inconsce sopravvivono interagendo con le nuove possibilità offerte dalla tecnologia, per questo esse diventano il nucleo e l’habitat ideale di tutti i paradossi e le contraddizioni umane.
Marco Angelini fa della superficie pittorica il luogo d’incontro di forme e materie, segni e significati. Una ricerca espressiva dominata infatti dalla materia e dai materiali più disparati, per lo più di riciclo: ferro, alluminio, carta, cellophane, polistirolo, chiodi, viti, nastri di registrazione, pellicole fotografiche, e altro ancora. Su questo strato materiale, l’Artista va poi ad intervenire con pigmenti, polveri, colle, metalli e plastiche per dar vita ad opere caratterizzate da un equilibrio sospeso, da un silenzio gravido e da rarefatte atmosfere, oltre che da uno stile immediatamente riconoscibile.
La stessa materia, nella sua Arte, lungi dall’essere elemento carico di gravità diviene anzi cifra autentica e trasfigurata di leggerezza, trasparenza e sollevazione.
Marco Angelini – lontano da critiche o posizioni ideologicizzate – crede con forza che l’arte abbia da svolgere un decisivo ruolo sociale: quello di ridonare visibilità alle cose, generare attenzione e creare così nuove possibilità di condivisione, comunicazione e interrogazione.
Marco Angelini dopo essersi dedicato per diverso tempo alla "forma delle parole", usate non solo come "significante" ma soprattutto come primario elemento visivo e segnico (come immagini in grado di comunicare autonomamente messaggi e contenuti non linguistici) approfondisce la sua ricerca verso le forme e il senso del religioso all’interno della società contemporanea.
Il suo intento è quello di attraversare lo spazio del sacro con il metro paradossale di quegli oggetti che, sebbene di utilizzo quotidiano, subiscono un processo di sacralizzazione-trasfigurazione da parte delle religioni.
Nel suo ultimo progetto – che segna anche il passaggio dalle superfici bidimensionali alla scultura – le religioni vengono rappresentate come organi autonomi e distinti: cuori dalla membrana trasparente al cui interno trovano luogo oggetti riconoscibili per il loro comune e caratteristico uso religioso, sebbene alterati nella loro connotazione estetica.

Fra le sue principali mostre ricordiamo
: Galleria XX1 Warsaw; Galleria André Roma; Onishi Gallery New York; Namal Yafo Hangar 1, Tel Aviv; halle 50 Domagkateliers, Monaco di Baviera; Croissant Gallery, Bruxelles (2012); Padiglione Italia nel mondo, 54° Biennale di Venezia; La Galleria, Londra; b>gallery, Roma (2011); Palazzo del Primate, Bratislava; Art New Media Gallery, Varsavia; Galleria André, Roma (2010); Wystawa Galeria, Varsavia; The Brick Lane Gallery, Londra (2009); Fabs Gallery, Varsavia; Onishi Gallery, New York (2007); Palazzo della Ragione, Mantova (2006).

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………........................................................................

Marco Angelini (1971, Rzym, WŁOCHY)


Po ukończeniu studiów z dziedziny socjologii, podróżując, rozwija swoje zainteresowanie relacjami międzyludzkimi i zróżnicowaniem kulturowym. Bada fenomen metropolii znajdujących się pod wpływem ciągłych procesów transformacji. Interpretacja socjologiczna pozostaje zatem kulturowo punktem odniesienia w pracy Angeliniego. Miasta tworzą scenerię, w której nieuświadamiane popędy współistnieją z nowymi możliwościami oferowanymi przez technologię. Przestrzeń ta staje się zarodkiem i idealnym siedliskiem wszystkich paradoksów i sprzeczności ludzkich.
Marco Ang
elini sprawia, że płaszczyzna malarska przeistacza się w miejsce spotkania form i materii, znaków i znaczeń. W poszukiwaniach środka wyrazu dominuje zatem materia, a wraz z nią różnorodne surowce, przede wszystkim te pochodzące z recyklingu: żelazo, aluminium, papier, celofan, styropian, gwoździe, śrubki, taśmy audio, klisze fotograficzne i inne. Na tę materialną warstwę Artysta nanosi pigmenty, barwniki, kleje, metale i plastik, żeby dać życie pracom wyróżniającym się – obok natychmiast rozpoznawalnego stylu – chwiejną równowagą, brzemiennym milczeniem i rozrzedzoną atmosferą. Ta sama materia daleka jest w jego Sztuce od ciężkości, staje się autentyczną, a jednocześnie metaforyczną sumą lekkości, przezroczystości i uniesienia.
Marco Angelini – daleki od krytyki i ideologizowania – mocno
wierzy w to, że sztuka ma do odegrania ważną rolę społeczną: ma przywrócić widzialność rzeczom, zwracać uwagę i w ten sposób tworzyć nowe możliwości współdzielenia, porozumienia i zadawania pytań.
Marco Angelini
przez dłuższy czas zajmował się formą słów”, używanych nie tylko jako „element znaczący”, lecz przede wszystkim jako najważniejszy element wizualny i jako znak (jak obrazy, które są w stanie samodzielnie komunikować treść i przekaz niewerbalny). Teraz rozszerza swoje poszukiwania, badając formy i sens religii we współczesnym społeczeństwie.
W najnowszym projekcie – który wyznacza
jednocześnie moment przejścia od dwuwymiarowej płaszczyzny do rzeźby przedstawia religie jako autonomiczne organy ludzkie. Przybierają one postać serc pokrytych przezroczystą membraną, przez którą dostrzec można znajdujące się wewnątrz przedmioty znane z obrządków religijnych, ale o zmienionej konotacji estetycznej.
Marco Angelini
utożsamia poetykę swojej twórczości z ideami Theodora L.W. Adorna, o których filozof pisze w Teorii estetycznej: natura sztuki jest paradoksalna, jednocześnie wewnętrzna i zewnętrzna wobec świata. Zgodnie z tym założeniem to właśnie sztuce przypisać należy funkcję mówienia przez pokazywanie o sprzecznościach świata.
Tylko sztuka –
w dialogu, który nawiązuje ze swoim innym Ja, ze światem może przywrócić widzialność i uwagę temu, co świat swoją systematyczną przemocą sidli, przed czym ucieka, czego się boi i co cenzuruje życiu. Życiu, które w formie serca odnajduje elementarny symbol prawdziwie święty całej ludzkości i każdego człowieka.

Najważniejsze wystawy Angeliniego to, m.in.: Galeria XX1 Warszawa; Galleria André Rzym; Onishi Gallery, Nowy Jork (2013); Namal Yafo Hangar 1, Tel Aviv; halle 50 Domagkateliers, Monachium; Croissant Gallery, Bruksela (2012); Pawilon „Włochy na Świecie", 54° Biennale w Wenecji; Parallax AF – Royal Opera Arcade, Londyn; b>gallery, Rzym (2011); Pałac Prymasowski, Bratysława; Galeria Art New Media, Warszawa; Galeria André, Rzym (2010); Wystawa Galeria, Warszawa; The Brick Lane Gallery, Londyn (2009); Fabs Gallery, Warszawa; Onishi Gallery, Nowy Jork (2007); Palazzo della Ragione, Mantova (2006).

Tłumaczenie: Katarzyna Foremniak



                                                                                                                                                                        
Copyright©2010 Marco Angelini

 
Torna ai contenuti | Torna al menu